Shloka 27
Adhyāya 112: Bhīṣma-prati Arjunasya Pravṛttiḥ
Arjuna’s Forward Drive Toward Bhīṣma
संग्रामाद् व्यपयातव्यमेतत् कर्म ममाह्विकम् | इति तत् कृतवांश्वाहं यथोक्तं भरतर्षभ
saṅgrāmād vyapayātavyam etat karma mamāhvikaṃ | iti tat kṛtavānś cāhaṃ yathoktaṃ bharatarṣabha |
సంజయుడు అన్నాడు— “యుద్ధభూమి నుండి వెనుదిరగడం నాకు లేదు; ఇది నా ప్రతిజ్ఞాబద్ధమైన నిత్యకర్తవ్యం. భరతశ్రేష్ఠా, నేను చెప్పినట్లే నేను ఆచరించాను.”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds steadfastness to a declared duty (karma) and vow: one should not abandon an undertaken responsibility, especially when it has been publicly affirmed, even amid the pressures of war.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that the speaker (in context, a warrior bound by a vow) does not permit himself to withdraw from battle; he has continued to act exactly according to his earlier declaration, treating it as a daily obligation.