Shloka 30
Yuga-Lakṣaṇa and Varṣa-Pramāṇa Inquiry (युगलक्षण–वर्षप्रमाण–प्रश्न)
वर्णा: स्वकर्मनिरता न च स्तेनोअत्र दृश्यते । दीर्घायुषो महाराज जरामृत्युविवर्जिता:,सभी वर्णके लोग वहाँ अपने-अपने वर्णाश्रमोचित कर्मका पालन करते हैं। वहाँ कोई चोर नहीं दिखायी देता। महाराज! उस द्वीपके निवासी दीर्घायु तथा जरा और मृत्युसे रहित होते हैं
sañjaya uvāca |
varṇāḥ svakarmaniratā na ca steno ’tra dṛśyate |
dīrghāyuṣo mahārāja jarāmṛtyuvivarjitāḥ ||
సంజయుడు పలికెను—ఆ దేశంలో అన్ని వర్ణాలవారు తమ తమ నియత కర్మాలలో నిమగ్నులై ఉంటారు; అక్కడ దొంగ ఎవరూ కనబడడు. ఓ మహారాజా! ఆ ద్వీప నివాసులు దీర్ఘాయుష్కులు; జరా మరియు మరణబాధల నుండి విముక్తులు.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse presents an ethical ideal: social harmony arises when people adhere to their own dharma (svakarma) and wrongdoing like theft disappears; it also portrays a mythic realm where the fruits of such order are extraordinary well-being and freedom from decay.
Sanjaya is reporting to King Dhṛtarāṣṭra a description of a distant island/realm, emphasizing its orderly society—everyone follows prescribed duties, no thieves are found, and the inhabitants enjoy exceptional longevity without old age or death.