Shloka 18
Daśame’hani Bhīṣma-yuddham — Śikhaṇḍī-rakṣaṇa, Arjuna-prabhāva, Duryodhana-āśraya-vākyam
कर्मणा तेन पार्थस्य तुतुषुर्देवदानवा: । अथ क्ुद्धो रणे पार्थस्त्रिगर्तान् प्रति भारत,पातयन् वै तरुगणान् विनिष्नंश्नैव सैनिकान् | महाराज! अर्जुनके उस पराक्रमसे देवता और दानव सभी संतुष्ट हुए। भारत! तदनन्तर क्रोधमें भरे हुए अर्जुनने युद्धके मुहानेपर त्रिगर्त-सेनाओंको लक्ष्य करके वायव्यास्त्रका प्रयोग किया; फिर तो आकाशको विश्षुब्ध कर देनेवाली वायु प्रकट हुई, जो वृक्षोंको गिराने और सैनिकोंको नष्ट करने लगी
sañjaya uvāca | karmaṇā tena pārthasya tutuṣur devadānavāḥ | atha kruddho raṇe pārthas trigartān prati bhārata | pātayan vai tarugaṇān viniṣṇanś caiva sainikān ||
మహారాజా! పార్థుని ఆ కార్యముచేత దేవతలును దానవులును సమానంగా సంతుష్టులయ్యారు. ఆపై, హే భారతా! యుద్ధమధ్య క్రోధంతో ఉప్పొంగిన అర్జునుడు త్రిగర్తులపై దృష్టి సారించి, వృక్షసమూహాలను కూల్చుతూ సైన్యాన్ని చూర్ణం చేస్తూ వారిని నేలకూల్చెను.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how extraordinary martial excellence can be recognized even by opposing cosmic powers, yet it also implicitly warns that anger in war tends to magnify destruction beyond a single target—raising ethical awareness about the force one unleashes, even while fulfilling kṣatriya duty.
Sañjaya reports that Arjuna’s feat delights both devas and dānavas; immediately after, Arjuna—enraged—turns upon the Trigarta forces and strikes them down with overwhelming power, felling trees and crushing soldiers on the battlefield.