Shloka 15
भीष्मवधोपाय-प्रश्नः (Inquiry into the means to overcome Bhīṣma) | Chapter 103
तथैव चरतस्तस्य सौभद्रस्य महात्मन: । रथेन काज्चनाड्रेन ददृशुर्नान्तरं जना:,महामना सुभद्राकुमार अभिमन्यु सुवर्णमय रथके द्वारा पूर्ववत् रणभूमिमें विचरता रहा; लोगोंने उसकी गतिमें कोई अन्तर नहीं देखा
tathaiva caratas tasya saubhadrasya mahātmanaḥ | rathena kāñcanāḍhyena dadṛśur nāntaraṃ janāḥ ||
సంజయుడు అన్నాడు—మహాత్ముడైన సుభద్రాపుత్రుడు అభిమన్యుడు ముందువలెనే తన స్వర్ణమయ రథంపై యుద్ధభూమిలో సంచరిస్తూనే ఉన్నాడు; జనులు అతని గమనంలో ఏ విరామమూ చూడలేదు।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadfastness and undiminished resolve in the midst of battle—an aspect of kṣatriya-dharma where courage and consistency of effort are praised, especially when undertaken for one’s side and duty.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Abhimanyu (son of Subhadrā) continues to move about the battlefield as before on his gold-adorned chariot, and observers notice no pause or reduction in his pace or momentum.