Shloka 28
Nakula’s Declaration and the Uñchavṛtti Brāhmaṇa’s Superior Merit (Āśvamedhika Parva, Adhyāya 92)
इत्युक्ते सर्वमेवैतदभवत् तपसा मुने: । तस्य दीप्ताग्निमहसस्त्वगस्त्यस्यातितेजस:
Vaiśampāyana uvāca |
ity ukte sarvam evaitad abhavat tapasā muneḥ |
tasya dīptāgnimahas tv Agastyasyātitejasaḥ ||
వైశంపాయనుడు పలికెను—ఇలా పలికిన వెంటనే ముని తపస్సు ప్రభావంతో అది అంతటా నిజమైంది. జ్వలించే అగ్నివలె ప్రకాశించే, అతితేజస్సుగల అగస్త్యుడు తన తపోబలంతో కోరినవన్నీ అక్కడే ప్రత్యక్షం చేశాడు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the efficacy of tapas: disciplined austerity and spiritual force make intentions and spoken resolutions bear tangible results, presenting ascetic power as a morally grounded potency rather than mere display.
After certain words are spoken, the narrator states that everything intended immediately comes to pass due to the sage’s tapas—specifically attributing the manifestation to the extraordinary radiance and power of Agastya.