Shloka 31
एवं लब्ध्वा धनं मोहाद यो हि दद्याद् यजेत वा । न तस्य स फल प्रेत्य भुड़क्ते पापधनागमात्,इस प्रकार जो मोहवश अन्यायसे धनका उपार्जन करके उसके द्वारा दान या यज्ञ करता है, वह मरनेके बाद भी उसका फल नहीं पाता; क्योंकि वह धन पापसे मिला हुआ होता है
evaṁ labdhvā dhanaṁ mohād yo hi dadyād yajeta vā | na tasya sa phalaṁ pretya bhuṅkte pāpadhanāgamāt ||
వైశంపాయనుడు పలికెను— ఈ విధంగా మోహవశుడై అన్యాయంగా ధనం సంపాదించి, అదే ధనంతో దానం గానీ యజ్ఞం గానీ చేసినవాడు మరణానంతరం దాని ఫలాన్ని అనుభవించడు; ఎందుకంటే ఆ ధనం పాపమూలమైనది।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Merit from charity or sacrifice depends not only on the act but also on the purity of its means. Wealth acquired through adharma becomes an obstacle to the posthumous fruit (phala) of dāna and yajña, because the sinful origin contaminates the offering.
Vaiśampāyana is delivering a dharma-oriented instruction within the Ashvamedhika Parva context, emphasizing that religious acts performed with resources gained through wrongdoing do not yield the expected spiritual reward after death.