Shloka 35
Marutta’s Sacrifice and Agni’s Embassy (मरुत्त-यज्ञे दूतत्वम्)
वृत्ता: स्थूला रजतस्तम्भवर्णा देष्टाश्बतस्रो द्वे शते योजनानाम् | स त्वां दन्तान् विदशन्नभ्यधाव- ज्जिघांसया शूलमुद्यम्य घोरम्,उसकी चार दाढ़ें गोलाकार, मोटी और चाँदीके खम्भोंके समान चमकीली थीं। उनकी लंबाई दो-दो सौ योजनकी थी। वह दानव भयंकर त्रिशूल लेकर आपको मार डालनेकी इच्छासे दाँत पीसता हुआ दौड़ा था
śakra uvāca |
vṛttāḥ sthūlā rajata-stambha-varṇā daṃṣṭrāś catasro dve śate yojanānām |
sa tvāṃ dantān vidaśann abhyadhāvaj jijīghāṃsayā śūlam udyamya ghoram ||
అతని నాలుగు దంష్ట్రలు గుండ్రంగా, బరువుగా, వెండి స్తంభాల వలె మెరిసేవి—ప్రతి ఒక్కటి రెండొందల యోజనాల పొడవు. అతడు పళ్ళు కొరికుతూ, భయంకరమైన త్రిశూలాన్ని ఎత్తి, నిన్ను చంపాలనే ఉద్దేశంతో నీపైకి దూసుకొచ్చాడు.
शक्र उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical weight of intention (jijīghāṃsā, the wish to kill): violence is not only an act but also a deliberate inner resolve. By foregrounding murderous intent and terrifying weaponry, the narrative frames aggression as a moral danger that must be met with vigilance and righteous restraint.
Śakra (Indra) describes an attacker of immense, almost cosmic proportions—marked by four huge silver-like tusks—charging at “you,” teeth gnashing, with a raised trident, clearly aiming to kill. The scene intensifies the peril and sets up a confrontation.