Shloka 14
Aśvamedha-saṃbhāra: Return of the Horse, Auspicious Timing, and Construction of the Yajña Enclosure
इदमाह महाराज पार्थवाक्यं स्मरन् नर: । वाच्यो युधिष्िर: कृष्ण काले वाक्यमिदं मम,“महाराज! जो मनुष्य मेरे पास आया था, उसने अर्जुनकी बात याद करके मुझसे इस प्रकार कहा--'श्रीकृष्! आप ठीक समयपर मेरा यह कथन महाराज युधिष्ठिरको सुना दीजियेगा
vaiśampāyana uvāca | idam āha mahārāja pārthavākyaṃ smaran naraḥ | vācyaḥ yudhiṣṭhiraḥ kṛṣṇa kāle vākyam idaṃ mama ||
వైశంపాయనుడు అన్నాడు—మహారాజా! పార్థుని మాటలను స్మరించుకుంటూ ఒక మనిషి నా దగ్గరకు వచ్చి ఇలా చెప్పాడు—‘హే కృష్ణా! తగిన సమయం వచ్చినప్పుడు నా ఈ మాటను మహారాజు యుధిష్ఠిరునికి తప్పక తెలియజేయండి.’
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights ethical communication: a message should be conveyed faithfully and at the right time (kāla). It also underscores accountability—Kṛṣṇa is entrusted to deliver words to a dharmic king, implying that counsel and reports must be accurate, timely, and responsibly transmitted.
Vaiśampāyana narrates that a man approached him, recalling Arjuna’s words, and requested that Kṛṣṇa later relay the man’s statement to King Yudhiṣṭhira. The scene sets up a formal transmission of information or counsel within the royal-dharmic context of the Ashvamedhika Parva.