Shloka 44
बभ्रुवाहन-धनंजययोः संग्रामः
Babhruvāhana and Dhanaṃjaya’s engagement at Maṇipūra
परिष्वज्य च तां प्रीतो विससर्ज गृहान् प्रति
vaiśampāyana uvāca | pariṣvajya ca tāṃ prīto visasarja gṛhān prati |
వైశంపాయనుడు పలికెను—హృదయానందంతో అర్జునుడు ఆమెను ఆలింగనం చేసి, తరువాత ఆమెను తన గృహమునకు పంపెను. “నేను నా సమస్త బంధువులను యమలోకమునకు చేర్చిన ఈ క్షాత్రధర్మమునకు ధిక్కారం,” అని చెప్పి అర్జునుడు దుఃశలాను బాగా సాంత్వనపరచి తన కరుణాప్రసాదాన్ని చూపెను; ఆపై సంతోషంగా ఆమెను కౌగిలించుకొని గృహాభిముఖంగా వీడ్కోలు పలికెను.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even within a warrior’s world, dharma is not exhausted by victory or punishment; compassion, respectful conduct toward the grieving, and moral self-scrutiny after violence are presented as higher marks of righteousness.
After consoling the woman (contextually Duḥśalā) and showing kindness, Arjuna embraces her affectionately and then sends her back toward her home, bringing the encounter to a humane and reconciliatory close.