Shloka 7
Devanagari script
विदुरं पूजयित्वा च वैश्यापुत्र॑ समेत्य च
Transliteration
viduraṁ pūjayitvā ca vaiśyāputraṁ sametya ca
Translation
వైశంపాయనుడు పలికెను—విదురుని యథావిధి పూజించి, వైశ్యాపుత్రుని కూడా కలసి, తగిన గౌరవముతో ధర్మానుసారముగా వారు ముందుకు సాగిరి; జ్ఞానుల పట్ల భక్తి, సమస్తుల పట్ల సౌజన్యమే ధర్మారంభము గనుక।
Word by Word
विदुरम्Vidura (as object)
विदुरम्:
Karma
TypeNoun
Rootविदुर
FormMasculine, Accusative, Singular
पूजयित्वाhaving honored/worshipped
पूजयित्वा:
TypeVerb
Rootपूज्
Formक्त्वा (absolutive/gerund), Parasmaipada (usage)
चand
च:
TypeIndeclinable
Rootच
वैश्यापुत्रम्the son of a Vaiśyā (woman of the Vaiśya class)
वैश्यापुत्रम्:
Karma
TypeNoun
Rootवैश्यापुत्र
FormMasculine, Accusative, Singular
समेत्यhaving met/approached
समेत्य:
TypeVerb
Rootसम्-इ
Formल्यप् (absolutive/gerund), Parasmaipada (usage)
चand
च:
TypeIndeclinable
Rootच
Speaker
वैशम्पायन उवाच
Characters & Entities
V
ViduraV
vaiśyāputra (son of a vaiśyā)Character Dynamics
Dharma Sankata (Moral Dilemma)
War Context
Verse Rasa (Emotional Essence)
Philosophical Teaching
Political Layer
Geographic Context
Meter (Chandas)
Sandhi Notes
Educational Q&A
The verse foregrounds dhārmic etiquette: honoring a virtuous elder like Vidura and engaging respectfully with others, indicating that righteous action is grounded in reverence, humility, and proper social conduct.
Vaiśampāyana narrates a brief transition: someone (implied by the surrounding context) first pays honor to Vidura and then meets a person described as a vaiśyā’s son, marking the next step in the unfolding events.