Shloka 126
पाण्डव-वृष्णि-समागमः तथा अश्वमेध-अनुज्ञा | Reunion at the Kuru Court and Authorization of the Aśvamedha
मन:प्रह्लादनश्वासीत् सर्वलोकस्य भारत । नरेश्वर! इस प्रकार नामकरण हो जानेके बाद तुम्हारे पिता परिक्षित् कालक्रमसे बड़े होने लगे। भारत! वे सब लोगोंके मनको आनन्दमग्न किये रहते थे
manaḥ-prahlādanaś cāsīt sarva-lokasya bhārata | nareśvara! evaṃ prakāre nāma-karaṇaṃ kṛte sati tava pitā parīkṣit kāla-krameṇa vṛddhiṃ jagāma | bhārata! sa sarveṣāṃ lokānāṃ manāṃsi ānandamagnāni cakāra |
వైశంపాయనుడు పలికెను—ఓ భారతా! అతడు సమస్త ప్రజల హృదయాలకు ఆనందకారణమై ఉండెను. ఓ నరేశ్వరా! ఈ విధంగా నామకరణం జరిగిన తరువాత నీ తండ్రి పరీక్షిత్ కాలక్రమేణ పెరిగి పరిపక్వతను పొందెను. ఓ భారతా! అతడు ఎల్లప్పుడూ అందరి మనస్సులను హర్షంతో నింపి ఉంచెను.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
A righteous king’s presence should bring well-being and joy to society; the verse also underscores the dharmic importance of saṃskāras like the naming ceremony as markers of orderly social and personal development.
Vaiśampāyana tells the king (Janamejaya) that after Parīkṣit’s naming ceremony, Parīkṣit grew up naturally over time and became beloved, delighting the minds of all people.