Shloka 15
Brahmāstra-pratisaṃhāraḥ, Parīkṣit-nāmakaraṇam, Nagarotsava-varṇanam
Withdrawal of the Brahmāstra; Naming of Parīkṣit; Description of Civic Festivities
उत्थाय च पुनर्धर्यात् तदा मत्स्यपते: सुता । प्राउ्जलि: पुण्डरीकाक्षं भूमावेवाभ्यवादयत्,पुनः उठकर धैर्य धारण करके मत्स्यराजकुमारीने पृथ्वीपर ही हाथ जोड़कर कमलनयन भगवान् श्रीकृष्णको प्रणाम किया
utthāya ca punar dhairyāt tadā matsyapateḥ sutā | prāñjaliḥ puṇḍarīkākṣaṃ bhūmāv evābhyavādayat ||
అప్పుడు మత్స్యరాజుని కుమార్తె మళ్లీ లేచి ధైర్యాన్ని నిలుపుకొని, అక్కడే నేలపై అంజలి ఘటించి పద్మనేత్రుడైన శ్రీకృష్ణునికి భక్తితో నమస్కరించింది।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic conduct through humility and self-restraint: even after emotional disturbance, one should regain composure (dhairya) and express reverence (prāñjali) toward the worthy—here, Kṛṣṇa—through respectful salutation.
The Matsya king’s daughter rises again, steadies herself, and offers obeisance to lotus-eyed Kṛṣṇa with folded hands, bowing on the ground—an explicit gesture of respect and submission.