Shloka 26
Subhadrā’s Petition to Kṛṣṇa for the Revival of Parīkṣit (अभिमन्युज-प्राणरक्षा-प्रार्थना)
तास्त्वां वयं प्रणम्यपेह याचामो मधुसूदन । कुलस्यास्य हितार्थ तं कुरु कल्याणमुत्तमम्
tās tvāṁ vayaṁ praṇamyāpeha yācāmo madhusūdana | kulasyāsya hitārthaṁ taṁ kuru kalyāṇam uttamam ||
“మధుసూదనా! మేమందరం ఇక్కడ నీకు నమస్కరించి వేడుకుంటున్నాం—ఈ వంశ హితార్థం పరమ మంగళాన్ని చేయుము. కురు వంశ క్షేమార్థం ఆ శిశువును జీవింపజేసి అతనికి ఉత్తమ శుభాన్ని ప్రసాదించుము.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Humble surrender and earnest prayer are presented as ethically potent when directed toward the welfare of others: the speakers seek not personal gain but the preservation and well-being of the family line, appealing to Kṛṣṇa’s compassionate power to restore life and secure the ‘highest good’ (uttama-kalyāṇa).
A group of women (the grieving supplicants) bow down before Kṛṣṇa (Madhusūdana) and implore him to revive a child and thereby ensure the supreme welfare of the Kuru lineage; the verse is framed by Vaiśampāyana’s narration.