Shloka 6
Parīkṣit-janma-saṃkaṭa and Kuntī’s petition to Vāsudeva (परिक्षिज्जन्मसंकटं कुन्त्याः प्रार्थना च)
यक्षेन्द्राय कुबेराय मणिभद्राय चैव ह,तथान्येषां च यक्षाणां भूतानां पतयश्न ये । कृसरेण च मांसेन निवापैस्तिलसंयुतै: ७ ।। इसके बाद यक्षराज कुबेरको, मणिभद्रको, अन्यान्य यक्षोंकी और भूतोंके अधिपतियोंको खिचड़ी, फलके गूदे तथा तिलमिश्रित जलकी अंजलियाँ निवेदन करके उनकी पूजा सम्पन्न की
vaiśampāyana uvāca |
yakṣendrāya kuberāya maṇibhadrāya caiva ha |
tathānyeṣāṃ ca yakṣāṇāṃ bhūtānāṃ patayaś ca ye |
kṛsareṇa ca māṃsena nivāpais tila-saṃyutaiḥ || 6 ||
వైశంపాయనుడు పలికెను— ఆపై అతడు యక్షరాజు కుబేరునకు, మణిభద్రునకు, అలాగే ఇతర యక్షులకు మరియు భూతాధిపతులకు కృసరము (ఖిచడి), మాంసము, తిలమిశ్రిత నివాపములు అర్పించి విధివిధానముగా వారి పూజను సంపూర్ణం చేసెను।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores dharmic ritual propriety: honoring different classes of beings (Yakṣas, bhūtas, their lords) with appropriate offerings sustains order and harmony within a major rite, reflecting disciplined reverence rather than arbitrary worship.
During the ritual sequence, offerings are presented to Kubera (as Yakṣa-lord), to Maṇibhadra, and to other Yakṣas and bhūta-lords—using kṛsara, meat, and sesame-mixed oblations—thereby completing their prescribed worship as part of the larger ceremonial context.