Shloka 5
उपहार-विधानम्, यक्षपूजा, रत्ननिध्युद्धारः
Offerings to Tryambaka; Yakṣa honors; Excavation of the Treasure
तथैव सैनिका राजन् राजानमनुयान्ति ये । तेषां हलहलाशब्दो दिवं स्तब्ध्वा व्यतिष्ठत,राजन! राजा युधिष्ठटिरके पीछे-पीछे जो बहुत-से सैनिक चल रहे थे, उनका महान् कोलाहल आकाशको स्तब्ध करके गूँज उठता था
tathaiva sainikā rājan rājānam anuyānti ye | teṣāṃ halahalāśabdo divaṃ stabdhvā vyatiṣṭhata ||
రాజా! అలాగే రాజు యుధిష్ఠిరుని వెనుక వెనుక నడిచిన అనేక సైనికుల ‘హలహలా’ అనే మహాకోలాహలం ఆకాశాన్ని స్తంభింపజేసినట్లుగా అక్కడే గంభీరంగా మార్మోగెను.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the visible power and responsibility of kingship: a ruler’s movement draws the collective force of an army, suggesting that royal authority must be guided by dharma because it mobilizes and affects many lives.
As King Yudhiṣṭhira proceeds, a large body of soldiers follows him. Their loud clamour rises so powerfully that it is poetically described as stunning the sky and echoing through it.