Shloka 7
Brahmopadeśa: Ahiṃsā, Jñāna, and the Kṣetrajña–Sattva Analysis
Chapter 49
आहारं केचिदिच्छन्ति केचिच्चानशने रता: । कर्म केचित् प्रशंसन्ति प्रशान्तिं चापरे जना:,कई लोग भोजन करना अच्छा मानते हैं और कई भोजन न करनेमें अभिरत रहते हैं। कई कर्म करनेकी प्रशंसा करते हैं और दूसरे लोग परम शान्तिकी प्रशंसा करते हैं
āhāraṃ kecid icchanti kecic cānaśane ratāḥ | karma kecit praśaṃsanti praśāntiṃ cāpare janāḥ ||
వాయువు అన్నాడు—కొంతమంది ఆహారాన్ని కోరుతూ భోజనాన్ని సమర్థిస్తారు; మరికొందరు ఉపవాసంలో ఆనందిస్తారు. కొందరు కర్మమార్గం, యజ్ఞాది ప్రయత్నాలను ప్రశంసిస్తారు; మరికొందరు పరమ ప్రశాంతినే ప్రశంసిస్తారు.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Human beings follow different disciplines: some value regulated enjoyment such as eating, others value austerity like fasting; likewise, some uphold karma (active duty/ritual effort) while others uphold praśānti (the ideal of inner peace). The verse highlights plural approaches to spiritual and ethical life and prepares the ground for discerning which path suits a given seeker and context.
The Wind-god (Vāyu) is speaking and contrasts differing human preferences and ideals—food versus fasting, action versus tranquility—framing a discussion about conduct and spiritual orientation within the Ashvamedhika Parva’s reflective teachings.