Shloka 15
Brahmopadeśa: Adhipatitva-kathana, Dharma-lakṣaṇa, and Kṣetra–Kṣetrajña Viveka
Book 14, Chapter 43
भगदेवानुयातानां सर्वासां वामलोचना । माहेश्वरी महादेवी प्रोच्यते पार्वती हि सा
bhagadevānuyātānāṁ sarvāsāṁ vāmalocanā | māheśvarī mahādevī procyate pārvatī hi sā ||
వాయువు పలికెను—కామనతో పురుషులు అనుసరించే స్త్రీలందరిలో సుందరనేత్రాలైన ఆమెనే శ్రేష్ఠురాలు; ఆమెనే మాహేశ్వరి, మహాదేవి, పార్వతి అని పిలుస్తారు. ఆ మంగళమయి ఉమాదేవిని స్త్రీలలో ఉత్తమమని తెలుసుకొనుము; భోగ్యస్త్రీలలో స్వర్ణాభరణాలతో అలంకృతమైన అప్సరసలే ప్రధానము.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse elevates the divine ideal of womanhood in the form of Umā/Pārvatī—named Māheśvarī and Mahādevī—placing her as the highest among women, while also acknowledging that worldly desire tends to pursue ornamented apsarases; it implicitly contrasts sacred excellence with sensual attraction.
Vāyudeva is speaking in praise and classification of feminine figures: he identifies Pārvatī/Umā by her epithets and declares her supreme among women, then notes that among pleasure-seeking contexts, richly adorned apsarases are regarded as foremost.