Shloka 7
प्रोक्ष्यमाणं पशुं दृष्टवा यज्ञकर्मण्यथाब्रवीत् । यतिरध्वर्युमासीनो हिंसेयमिति कुत्सयन्,किसी यज्ञ-कर्ममें पशुका प्रोक्षण होता देख वहीं बैठे हुए एक यतिने अध्वर्युसे उसकी निन्दा करते हुए कहा--'यह हिंसा है (अत: इससे पाप होगा)'
prokṣyamāṇaṃ paśuṃ dṛṣṭvā yajñakarmaṇy athābravīt | yatir adhvaryum āsīno hiṃseyam iti kutsayan ||
యజ్ఞకర్మలో పశువుకు ప్రోక్షణం జరుగుతుండగా చూసి, అక్కడ కూర్చున్న యతి అధ్వర్యుని నిందిస్తూ అన్నాడు—“ఇది హింస; దీనివల్ల పాపం కలుగుతుంది.”
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The verse frames an ethical challenge to ritual action: an ascetic labels the sacrificial handling of an animal as hiṃsā (violence), implying moral fault. It sets up a dharma-discussion on whether Vedic sacrifice can be reconciled with non-violence and how intention, scriptural sanction, and harm are weighed.
During a sacrificial procedure, an animal is being ritually sprinkled (prokṣaṇa). A yati present at the scene rebukes the Adhvaryu priest, declaring that the act constitutes violence and therefore leads to sin.