Shloka 27
अध्वर्यु–यति संवादः
Adhvaryu–Yati Dialogue on Svabhāva, Ahiṃsā, and Mokṣa
इस प्रकार श्रीमह्याभारत आश्वमेधिकपववके अन्तर्गत अनुगीतापर्वमें ब्राह्मणगीतासग्बन्धी सत्ताईसवाँ अध्याय पूरा हुआ,ब्राह्मण उवाच उपपचन्त्या यतिस्तृष्णीं वर्तमानस्तत: परम् | अध्वर्युरपि निर्मोह: प्रचचार महामखे ब्राह्मण कहते हैं--प्रिये! अध्वर्युकी दी हुई युक्तिसे वह यति चुप हो गया और फिर कुछ नहीं बोला। फिर अध्वर्यु भी मोहरहित होकर उस महायज्ञमें अग्रसर हुआ
brāhmaṇa uvāca | upapacantyā yatis tṛṣṇīṁ vartamānas tataḥ param | adhvaryur api nirmohaḥ pracacāra mahāmakhe ||
బ్రాహ్మణుడు అన్నాడు—ప్రియతమా! అధ్వర్యుడు యుక్తితో సమాధానం చెప్పగానే ఆ యతి మౌనమై, ఇక మరేమీ పలకలేదు. ఆపై అధ్వర్యుడూ మోహరహితుడై ఆ మహాయజ్ఞంలో ముందుకు సాగాడు.
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
Reasoned understanding dispels confusion: when a point is met with proper yukti (sound reasoning), contentious speech subsides, and one should proceed with clarity (nirmoha) in one’s rightful duty.
A debate between an ascetic (yati) and the sacrificial priest (adhvaryu) reaches a turning point: the ascetic becomes silent after the priest’s reasoned reply, and the priest, now free of doubt, continues the great sacrificial rite.