Shloka 14
अन्तर्वन-विद्यारण्योपमा
The Allegory of the Inner Forest of Knowledge
आतिथयं प्रतिगृह्नन्ति तत्र तत्र महर्षय: । अचितेषु प्रलीनेषु तेष्वन्यद् रोचते वनम्,वे महर्षिगण इस यज्ञमें आतिथ्य ग्रहण करते हैं और पूजा स्वीकार करते ही उनका लय हो जाता है। तत्पश्चात् वह ब्रह्मरूप वन विलक्षणरूपसे प्रकाशित होता है
ātithyaṃ pratigṛhṇanti tatra tatra maharṣayaḥ | aciteṣu pralīneṣu teṣv anyad rocata vanaṃ ||
మహర్షులు అక్కడక్కడ ప్రత్యక్షమై అతిథ్యాన్ని స్వీకరిస్తారు. ఆ గోచరంకాని ఋషులు మళ్లీ అప్రకటముగా లీనమైపోయిన తరువాత, ఆ వనం మరొక అద్భుత స్వరూపముతో ప్రకాశిస్తుంది—బ్రహ్మస్వరూపమైన సూక్ష్మ తేజస్సు వెలిసినట్లు.
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
Hospitality to guests—especially to the wise and holy—should be offered without attachment to recognition. When service is rendered selflessly, the sacred dimension of the world becomes perceptible; what seemed ordinary (the forest) reveals a higher radiance.
A Brahmin describes how great seers arrive in various places and accept hospitality. After receiving it, they withdraw or become unperceived, and then the forest appears transformed—shining in a distinct, wondrous way, suggesting their subtle presence and the sanctifying effect of the rite.