Shloka 6
Abhaya-Itihāsa: Karma, Indriyas, and the Non-sensory Brahman
Brāhmaṇī–Brāhmaṇa Saṃvāda
ग्राह्मं दृश्यं च सत्यं वा यदिदं कर्म विद्यते | एतदेव व्यवस्यन्ति कर्म कर्मेति कर्मिण:,'संसारमें जो ग्रहण करनेयोग्य दीक्षा और व्रत आदि हैं तथा इन आँखोंसे दिखायी देनेवाले जो स्थूल कर्म हैं, उन्हींको वस्तुतः कर्म माना जाता है। कर्मठ लोग ऐसे ही कर्मको कर्मके नामसे पुकारते हैं
grāhyaṃ dṛśyaṃ ca satyaṃ vā yad idaṃ karma vidyate | etad eva vyavasyanti karma karmeti karmiṇaḥ ||
ఈ లోకంలో స్వీకరించదగిన దీక్షలు, వ్రతాలు మొదలైనవి, అలాగే కంటికి కనిపించే స్థూల క్రియలు—ఇవే నిజమైన ‘కర్మ’ అని ప్రజలు భావిస్తారు. కర్మలో నిమగ్నులైనవారు ఇదే ‘కర్మ’ అని నిర్ణయించి ‘కర్మ’ అనే పేరుతోనే పిలుస్తారు.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a common, action-centered understanding of karma: people often identify ‘real karma’ primarily with adoptable disciplines (vows, initiations, observances) and with outward, visible deeds, treating these as the definitive meaning of action.
Vāyu is speaking in a didactic context, clarifying how ‘doers’ (karmiṇaḥ) typically define karma—by emphasizing observable and formally undertaken practices—setting up a broader reflection on what truly counts as action and its significance.