Shloka 22
Abhaya-Itihāsa: Karma, Indriyas, and the Non-sensory Brahman
Brāhmaṇī–Brāhmaṇa Saṃvāda
घ्रेये पेये च दृश्ये च स्पृश्ये श्रव्ये तथैव च । मन्तव्येडप्यथ बोद्धव्ये सुभगे पश्य सर्वदा,“सुभगे! सूँघनेयोग्य, पीनेयोग्य, देखनेयोग्य, स्पर्श करनेयोग्य, सुनने, मनन करने तथा समझनेयोग्य विषय--इन सबके ऊपर तुम सदा दृष्टिपात करो (इनमें हविष्य-बुद्धि करो)
ghreye peye ca dṛśye ca spṛśye śravye tathaiva ca | mantavye 'py atha boddhavye subhage paśya sarvadā ||
వాయువు పలికెను— ఓ సుభగే! వాసన గ్రహించదగినవి, త్రాగదగినవి, చూడదగినవి, స్పర్శించదగినవి, వినదగినవి, అలాగే మననము చేయదగినవి, గ్రహించదగినవి— వీటన్నిటిపై నీవు ఎల్లప్పుడూ దృష్టి నిలుపుము.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
All sense-objects and even mental objects (thought and understanding) should be continually observed with disciplined awareness, so that engagement with the world is purified and governed by dharma rather than by craving.
Vāyudeva addresses a woman respectfully as “subhagā,” instructing her on how to relate to sensory and cognitive experiences—smell, taste/drink, sight, touch, hearing, reflection, and understanding—by maintaining constant, deliberate attention.