Shloka 12
Abhaya-Itihāsa: Karma, Indriyas, and the Non-sensory Brahman
Brāhmaṇī–Brāhmaṇa Saṃvāda
प्राणेन न तदाप्रेयं नास्वाद्यं चैव जिह्नया । स्पर्शनेन तदस्पृश्यं मनसा त्ववगम्यते,“वह अविनाशी ब्रह्म प्राणेन्द्रियसे सूँघने और जिद्ठाद्वारा आस्वादन करनेयोग्य नहीं है। स्पर्शन्द्रिय--त्वचाद्वारा उसका स्पर्श भी नहीं किया जा सकता; केवल बुद्धिके द्वारा उसका अनुभव किया जा सकता है
prāṇena na tad āpreyaṁ nāsvādyaṁ caiva jihnayā | sparśanena tad aspṛśyaṁ manasā tv avagamyate ||
ఆ అవినాశి బ్రహ్మం ప్రాణేంద్రియానికి (వాసనగా) అందదు; నాలుకతో రుచి చూడదగినదీ కాదు. స్పర్శేంద్రియానికి అది అస్పృశ్యం; మనస్సు-బుద్ధి ద్వారానే అది గ్రహించబడుతుంది.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Brahman is not an object of the senses—neither smelled, tasted, nor touched—so it must be known through inner awareness and disciplined mind, not through sensory pursuit.
Vāyudeva instructs the listener by negating sensory access to the Imperishable Brahman, steering the discussion toward contemplative knowledge and the inward path of realization.