Shloka 15
कर्मनाशाभावः, गर्भे जीवप्रवेशः, आचारधर्मोपदेशः
Karma’s Non-Extinction, Jīva’s Entry into the Embryo, and Instruction on Conduct-Dharma
दानं व्रतं ब्रह्मचर्य यथोक्तं ब्रह्मुधारणम् । दम: प्रशान्तता चैव भूतानां चानुकम्पनम्
brāhmaṇa uvāca | dānaṁ vrataṁ brahmacaryaṁ yathoktaṁ brahmadhāraṇam | damaḥ praśāntatā caiva bhūtānāṁ cānukampanam ||
బ్రాహ్మణుడు పలికెను—దానం, వ్రతాచరణ, బ్రహ్మచర్యం, శాస్త్రోక్త విధానమున బ్రహ్మవిద్యాధారణ; ఇంద్రియనిగ్రహం, అంతఃశాంతి, సమస్త ప్రాణుల పట్ల కరుణ—ఇవే నిజంగా శ్రేష్ఠుల ఆచారం. వీటిని ఆచరించుటవలన ధర్మము స్థాపితమగును; ఆ ధర్మమే నిత్యము ప్రజలను రక్షించి ధారించును.
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The verse defines exemplary conduct as a set of ethical and ascetic virtues—charity, vows, disciplined celibacy, faithful adherence to sacred learning, sense-control, tranquility, and compassion—stating that such practice establishes dharma, which then safeguards society.
A Brāhmaṇa speaker is instructing or advising by listing the qualities and practices that mark ‘the best of men’ and explaining their social consequence: the cultivation of dharma that protects the community.