Shloka 9
Marutta’s Sacrifice: Indra’s Threat, Saṃvarta’s Mantric Restraint, and Divine Reconciliation (अध्याय १०)
व्यास उवाच इत्येवमुक्तो धृतराष्ट्रेण राजन् श्रुत्वा नादं नदतो वासवस्य | तपोनित्यं धर्मविदां वरिष्ठं संवर्त तं ज्ञापयामास कार्यम्,व्यासजी कहते हैं--राजन! धृतराष्ट्रके ऐसा कहनेपर राजा मरुत्तने आकाशमें गरजते हुए इन्द्रका शब्द सुनकर सदा तपस्यामें तत्पर रहनेवाले धर्मज्ञोंमें श्रेष्ठ संवर्तको इन्द्रके इस कार्यकी सूचना दी
vyāsa uvāca | ityevam ukto dhṛtarāṣṭreṇa rājan śrutvā nādaṃ nadato vāsavasya | tapo-nityaṃ dharma-vidāṃ variṣṭhaṃ saṃvartaṃ taṃ jñāpayāmāsa kāryam ||
వ్యాసుడు పలికెను—రాజా! ధృతరాష్ట్రుడు ఇలా చెప్పిన తరువాత, రాజు మరుత్తుడు ఆకాశంలో గర్జిస్తున్న వాసవుడైన ఇంద్రుని నాదాన్ని విన్నాడు. అప్పుడు తపస్సులో నిత్యనిష్ఠుడూ, ధర్మజ్ఞుల్లో శ్రేష్ఠుడైన సంవర్తునికి ఇంద్రుని ఈ కార్యవిషయాన్ని తెలియజేశాడు.
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a dharmic model of action: when a higher responsibility arises (here, Indra’s ‘kārya’), the king does not act impulsively but turns to a proven authority in dharma and tapas (Saṃvarta). Ethical governance is shown as alignment with righteous counsel and disciplined wisdom.
After Dhṛtarāṣṭra’s statement, King Marutta hears Indra’s thunder-like sound in the sky, signaling divine involvement. Marutta then conveys Indra’s intended task to the ascetic and eminent dharma-knower Saṃvarta, setting the next action in motion.