Shloka 20
Marutta’s Sacrifice: Indra’s Threat, Saṃvarta’s Mantric Restraint, and Divine Reconciliation (अध्याय १०)
ततो देवै: सहितो देवराजो रथे युड्क््त्वा तान् हरीन् वाजिमुख्यान् । आयाद् यज्ञमथ राज्ञ: पिपासु- राविक्षितस्याप्रमेयस्थ सोमम्,तत्पश्चात् देवराज इन्द्र अपने रथमें उन सफेद रंगके अच्छे घोड़ोंको जोतकर देवताओंको साथ ले सोमपानकी इच्छासे अनुपम पराक्रमी राजा मरुत्तकी यज्ञशालामें आ पहुँचे
tato devaiḥ sahito devarājo rathe yuktvā tān harīn vājimukhyān | āyād yajñam atha rājñaḥ pipāsur āvikṣitasyāprameyastha somam ||
అప్పుడు దేవగణాలతో కూడిన దేవరాజు ఇంద్రుడు తన రథానికి ఆ శ్రేష్ఠమైన హరిత-శ్వేతవర్ణ అశ్వాలను జోడించాడు. సోమపాన తృష్ణతో అవిక్షితుని కుమారుడైన అప్రమేయ పరాక్రమశాలి రాజు మరుత్తుని యజ్ఞానికి వచ్చి చేరాడు.
संवर्त उवाच
Educational Q&A
A worthy sacrifice grounded in royal merit can draw even the gods; ritual honor (Soma offering) is portrayed as a moral economy where divine beings acknowledge human excellence and properly conducted yajña.
Indra, with the other gods, harnesses his best horses to his chariot and comes to King Marutta’s sacrificial hall, eager to partake of the Soma offered in the yajña.