Shloka 10
धृतराष्ट्रस्य वनप्रस्थानानुज्ञा | Permission for Dhṛtarāṣṭra’s Forest-Retirement
सर्वप्रकृतिसांनिध्यं कारयित्वा स्ववेश्मनि | जानेके पहले मैं चाहता हूँ कि समस्त प्रजाको घरपर बुलाकर अपने मरे हुए उन जुआरी पुत्रोंके उद्देश्य्से उनके पारलौकिक लाभके लिये कुछ धन दान कर दूँ ।। वैशम्पायन उवाच इत्युक्त्वा धर्मराजाय प्रेषयमास वै तदा,अयं च कौरवो राजा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिर:
sarva-prakṛti-sānnidhyaṁ kārayitvā sva-veśmani | jāneke pahale maiṁ cāhatā hūṁ ki samasta-prajāko gharapar bulākara apane mare hue una juārī putroṁke uddheśyase unake pāralaukika lābhake liye kucha dhana dāna kara dūṁ || vaiśampāyana uvāca ity uktvā dharma-rājāya preṣayāmāsa vai tadā, ayaṁ ca kauravo rājā kuntī-putro yudhiṣṭhiraḥ ||
తన నివాసములో సమస్త రాజాధికారులు, ప్రముఖులను సమీపింపజేసి అతడు తన కోరికను వెల్లడించాడు— “ముందుగా నేను సమస్త ప్రజలను నా ఇంటికి పిలిపించి, ద్యూతవ్యసనముచేత నశించిన నా మృత కుమారుల పరలోకహితార్థం కొంత ధనాన్ని దానమిచ్చదలచుకున్నాను.” ఇలా చెప్పి, అతడు అప్పుడు ధర్మరాజుడైన కౌరవ రాజు కుంతీపుత్ర యుధిష్ఠిరునికి సందేశం పంపించాడు।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage highlights the ethical duty of a ruler to seek the welfare of others through dāna (charitable giving), even in the context of personal grief. It also underscores the idea of acting for ‘pāralaukika’ benefit—performing meritorious deeds dedicated to the departed—while acknowledging the destructive moral consequences of gambling.
A speaker (reported by Vaiśampāyana) describes a plan to gather officials and the populace at the royal residence and distribute wealth in charity for the otherworldly benefit of deceased sons characterized as gamblers. After stating this intention, a message is sent to Dharmarāja Yudhiṣṭhira, the Kuru king and son of Kuntī.