Shloka 33
Vyāsa’s Boon-Offer and Dhṛtarāṣṭra’s Remorse in the Forest Assembly (आश्रमवासिक पर्व, अध्याय ३६)
गड्ाकूले मया दृष्टस्तापसै: परिवारित: । स तानामन्त्रय तेजस्वी निवेद्यैतच्च सर्वश:
gaḍākūle mayā dṛṣṭas tāpasaiḥ parivāritaḥ | sa tān āmantrya tejasvī nivedyaitac ca sarvaśaḥ ||
నారదుడు చెప్పెను: నేను అతనిని గడా నది తీరంలో తపస్వులతో చుట్టుముట్టబడి ఉన్నట్లు చూచితిని. ఆ తేజోవంతుడు వారిని అనుమతించి, ఈ విషయమంతటిని సంపూర్ణంగా నివేదించి, తదనంతరం ముందుకు సాగెను.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined communication and respectful conduct: one should inform others fully (sarvaśaḥ nivedya) and take proper leave (āmantrya), especially in a community of renunciants where truthfulness and propriety are central to dharma.
Nārada reports an eyewitness scene: a radiant figure is seen at the Gaḍā’s bank, surrounded by ascetics. The figure addresses them, conveys the matter in full, and then departs—marking a transition in the episode and indicating that actions are taken after due consultation and disclosure.