Shloka 4
धृतराष्ट्राश्रमगमनम् — The Pandavas’ Procession to Dhritarashtra’s Hermitage
न ते शोच्या महात्मान: सर्व एव नर्षभा: | क्षत्रधर्मपरा: सनन््तस्तथा हि निधन गता:,तुम्हें क्षत्रिय-धर्मपरायण होकर तदनुसार ही वीरगतिको प्राप्त हुए उन समस्त महामनस्वी, नरश्रेष्ठ वीरोंके लिये कदापि शोक नहीं करना चाहिये
vyāsa uvāca | na te śocyā mahātmānaḥ sarva eva nararṣabhāḥ | kṣatradharmaparāḥ santaḥ tathā hi nidhanaṃ gatāḥ ||
ఆ మహాత్ములైన నరశ్రేష్ఠ వీరుల కోసం నీవు శోకించవలసిన అవసరం లేదు. క్షత్రియధర్మంలో స్థిరులై, ఆ ధర్మానుగుణంగానే వారు మరణాన్ని పొందారు.
व्यास उवाच
Educational Q&A
Grief is tempered by dharma: those who lived and died aligned with kṣatriya-duty are not to be lamented as if their end were meaningless; their death is framed as a duty-fulfilled, honorable completion.
Vyāsa addresses a grieving listener in the aftermath of the great war, urging them to refrain from mourning the fallen heroes, since they died as kṣatriyas should—steadfast in their ordained role.