Shloka 203
अश्रमवासिनां विषादः — Lament in Hastināpura after the Elders’ Forest Withdrawal
पश्यन्तु तपसो वीर्यमद्य मे चिरसम्भूतम् । 'ये देवता, गन्धर्व और महर्षि सब लोग आज मेरी चिरसंचित तपस्याका प्रभाव देखें
paśyantu tapaso vīryam adya me cirasambhūtam |
నేడు నా దీర్ఘకాలంగా సঞ্চితమైన తపస్సు యొక్క వీర్యాన్ని వారు చూచుదురు గాక. దేవతలు, గంధర్వులు, మహర్షులు—అందరూ నేడు నా తపోప్రభావాన్ని దర్శించుదురు గాక।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the Mahābhārata’s ethical-spiritual idea that sustained tapas (disciplined austerity) generates real efficacy (vīrya/prabhāva). Such power is not for display alone; it functions as a form of moral-spiritual authority that even divine and sage communities acknowledge.
The narrator Vaiśampāyana reports a declaration that the accumulated power of long penance is about to be demonstrated, with gods, Gandharvas, and great seers as witnesses—signaling an imminent manifestation of ascetic potency within the Āśramavāsika context.