अश्रमवासिनां विषादः — Lament in Hastināpura after the Elders’ Forest Withdrawal
गान्धार्याश्वैव यद दुःखं हृदि तिष्ठति नित्यदा
gāndhāryāś caiva yad duḥkhaṁ hṛdi tiṣṭhati nityadā
మరియు గాంధారీకి చెందిన దుఃఖం—ఆమె హృదయంలో నిలిచిన ఏ శోకమైనా—అది నిత్యమూ అక్కడే ఉంటుంది।
वैशम्पायन उवाच