Shloka 11
अश्रमवासिनां विषादः — Lament in Hastināpura after the Elders’ Forest Withdrawal
निषेदुस्ते ततः सर्वे पूजां प्राप्प युधिष्ठिरात् । आसजनेषु च पुण्येषु बर्हिणेषु वरेषु च,युधिष्ठिससे पूजा ग्रहण करके वे सब-के-सब मोरपंखके बने हुए पवित्र एवं श्रेष्ठ आसनोंपर विराजमान हुए
niṣedus te tataḥ sarve pūjāṃ prāpya yudhiṣṭhirāt | āsajaneṣu ca puṇyeṣu barhiṇeṣu vareṣu ca ||
వైశంపాయనుడు పలికెను—యుధిష్ఠిరుని పూజను స్వీకరించిన తరువాత, వారు అందరూ పవిత్రమైన, శ్రేష్ఠమైన—మయూరపింఛాలతో అలంకరించిన—ఆసనాలపై కూర్చున్నారు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dharma of honoring guests and elders: a righteous leader like Yudhiṣṭhira offers proper pūjā and appropriate seating, showing that ethical order is maintained through respectful conduct and ritual propriety.
After being respectfully received by Yudhiṣṭhira, the assembled persons accept the honor and take their seats on sacred, excellent sitting-places described as peacock-feathered, indicating a formally arranged and dignified gathering.