Shloka 25
नारदेन धृतराष्ट्रगतिवर्णनम् | Nārada’s Account of Dhṛtarāṣṭra’s Future Course
किमिच्छसि महीपाल मत्तः प्राप्तुमभीष्सितम् | द्रष्ट स्प्रष्टमथ श्रीतुं तत्कर्ताउस्मि तवानघ,“निष्पाप महीपाल! बताओ, तुम मुझसे कौन-सी अभीष्ट वस्तु पाना चाहते हो? किसको देखने, सुनने अथवा स्पर्श करनेकी तुम्हारी इच्छा है? मैं उसे पूर्ण करूँगा
Vaiśampāyana uvāca: kim icchasi mahīpāla mattaḥ prāptum abhīpsitam | draṣṭuṁ spraṣṭum atha śrotuṁ tat kartā asmi tavānagha ||
వైశంపాయనుడు పలికెను— ఓ నిష్పాప మహీపాలా! నన్ను నుండి నీవు పొందదలచిన అభీష్ట వరమేమిటి? ఎవరిని చూడాలని, స్పర్శించాలని లేదా వినాలని కోరుతున్నావు? నీ కోరికను నేను నెరవేర్చుదును।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights compassionate responsiveness and ethical intent: a worthy request should be articulated clearly, and the giver (here, the narrator-sage) offers to fulfill it without coercion—framing aid as service to a blameless seeker rather than as a transaction.
Vaiśampāyana addresses a king and invites him to state his wish. He offers to arrange an experience the king longs for—whether to see someone, touch someone, or hear someone—signaling an impending fulfillment of a heartfelt desire within the Ashramavāsika context.