Shloka 21
Bhāgīrathī-tīra-śauca, Kurukṣetra-gamana, and Śatayūpa-āśrama-dīkṣā (गङ्गातीरशौच–कुरुक्षेत्रगमन–शतयूपाश्रमदीक्षा)
भो भो विदुर राजाहं दयितस्ते युधिष्ठिर: । इति ब्रुवन्नरपतिस्तं यत्नादभ्यधावत
bho bho vidura rājāhaṃ dayitas te yudhiṣṭhiraḥ | iti bruvann arapatis taṃ yatnād abhyadhāvat ||
రాజు పదేపదే పిలిచాడు—“ఓ విదురా! నేను రాజు యుధిష్ఠిరుడను, నీకు ప్రియుడను.” అని పలుకుతూ నరపతి శ్రమపడి అతని వైపు పరుగెత్తాడు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even a king grounded in dharma seeks and honors the guidance of the wise. Yudhiṣṭhira’s urgent, affectionate approach to Vidura highlights humility, gratitude, and the ethical duty to value moral counsel over status.
Vaiśampāyana narrates that Yudhiṣṭhira recognizes Vidura, calls out to him repeatedly, identifies himself as the king dear to Vidura, and then hastens toward him with deliberate effort—signaling a significant reunion and a desire for guidance.