Shloka 19
कुन्तीनिवर्तनप्रयत्नः तथा वननिवासप्रारम्भः
Attempt to Dissuade Kuntī; Commencement of Forest Residence
योधेषु वाप्याश्रममण्डलं त॑ मुक्त्वा निविष्टेषु विमुच्य पत्रम् । स्त्रीवृद्धबाले च सुसंनिविष्टे यथा्हतस्तान् कुशलान्यपृच्छत्
yodheṣu vāpy āśrama-maṇḍalaṁ taṁ muktvā niviṣṭeṣu vimucya patram | strī-vṛddha-bāle ca su-saṁniviṣṭe yathāhatas tān kuśalāny apṛcchat |
వైశంపాయనుడు చెప్పెను—యోధులు ఆ ఆశ్రమమండల సరిహద్దును విడిచి కొంత దూరంలో ఆగి రథవాహనాలను విడదీసి అక్కడే శిబిరం వేశారు; స్త్రీలు, వృద్ధులు, బాలులు శిబిరంలో సుఖంగా స్థిరపడినప్పుడు, రాజు ధృతరాష్ట్రుడు పాండవులను కలసి యథావిధిగా వారి క్షేమసమాచారం అడిగెను—అన్నీ కుశలమేనా అని।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even after conflict, dharma expresses itself through restraint and civility: ensuring the vulnerable are safely settled and then exchanging proper inquiries of welfare (kuśala-praśna) as a mark of respect and social order.
The Pāṇḍavas’ forces stop outside the hermitage boundary, unyoke their conveyances, and make camp; women, elders, and children rest comfortably. Dhṛtarāṣṭra then meets the Pāṇḍavas and asks about their well-being.