Shloka 20
Kuntī’s Retrospective Uddharṣaṇa and Renunciatory Resolve (कुन्त्युद्धर्षण-प्रत्याख्यानम्)
ततश्लाश्रममागच्छत् सिद्धचारणसेवितम् । दिदृक्षुभि: समाकीर्ण नभस्तारागणैरिव,इसके बाद वे सबके साथ सिद्ध और चारणोंसे सेवित अपने आश्रमपर आये। उस समय उनका आश्रम तारोंसे व्याप्त हुए आकाशकी भाँति दर्शकोंसे भरा था
tataś cāśramam āgacchat siddhacāraṇasevitam | didṛkṣubhiḥ samākīrṇaṃ nabhas tārāgaṇair iva ||
ఆ తరువాత ఆయన సిద్ధులు, చారణులు సేవించే తన ఆశ్రమానికి వచ్చెను; ఆ ఆశ్రమం దర్శనార్థులతో నిండిపోయి, నక్షత్రగణాలతో నిండిన ఆకాశంలా కనిపించెను।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the sanctity of the hermitage and the ethical weight of entering the renunciant stage: when elders turn toward austerity and withdrawal, even exalted beings and ordinary people gather in reverence, treating the āśrama as a moral and spiritual center.
The speaker describes the arrival at the hermitage, which is attended by Siddhas and Cāraṇas and packed with people eager to see; the crowd is compared to star-clusters filling the sky.