Shloka 11
Kuntī’s Retrospective Uddharṣaṇa and Renunciatory Resolve (कुन्त्युद्धर्षण-प्रत्याख्यानम्)
अनन्तरं च राजानं भीमसेनमथार्जुनम् । नकुलं च पृथा दृष्टवा त्वरमाणोपचक्रमे,कुन्तीने भी जब अपने प्यारे पुत्र सहदेवको देखा तो उनके मुखपर आँसुओंकी धारा बह चली। उन्होंने दोनों हाथोंसे पुत्रको उठाकर छातीसे लगा लिया और गान्धारीसे कहा --' दीदी! सहदेव आपकी सेवामें उपस्थित है'। तदनन्तर राजा युधिष्ठिर, भीमसेन, अर्जुन तथा नकुलको देखकर कुन्तीदेवी बड़ी उतावलीके साथ उनकी ओर चलीं
anantaraṃ ca rājānaṃ bhīmasenam athārjunam | nakulaṃ ca pṛthā dṛṣṭvā tvaramāṇopacakrame ||
అప్పుడు పృథా (కుంతీ) రాజు యుధిష్ఠిరుడు, భీమసేనుడు, అర్జునుడు, నకులుడిని చూచి ఆతురతతో వారి వైపు వేగంగా ముందుకు సాగింది. ఆ దృశ్యం బాధల అనంతరం కుటుంబ పునర్మిళితంలో తల్లి ప్రేమ యొక్క తపనను చూపుతుంది; వానప్రస్థ కఠినత మధ్యన కూడా ప్రేమ, ధర్మం ప్రకాశిస్తాయి।
वैशम्पायन उवाच