Shloka 9
धृतराष्ट्रस्य वनप्रस्थानम् — Dhṛtarāṣṭra’s Departure for Forest Life
सहदेवस्तु राजानं प्रणिपत्येदमब्रवीत् । अहो मे भवतो दृष्ट॑ हृदयं गमनं प्रति,उस समय सहदेवने राजा युधिष्ठिरको प्रणाम करके कहा--'भैया, मुझे ऐसा दिखायी देता है कि आपका हृदय तपोवनमें जानेके लिये उत्सुक है--यह बड़े हर्षकी बात है
sahadevastu rājānaṃ praṇipatyedam abravīt | aho me bhavato dṛṣṭaṃ hṛdayaṃ gamanaṃ prati ||
అప్పుడు సహదేవుడు రాజు యుధిష్ఠిరునికి నమస్కరించి ఇలా అన్నాడు—“అన్నా, మీ హృదయం తపోవనానికి వెళ్లాలని ఉత్సుకంగా ఉందని నాకు స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది; ఇది ఎంతో హర్షకరమైన విషయం.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Respectful counsel and humility support dharma: Sahadeva’s bow and his approval of Yudhiṣṭhira’s inward turn toward renunciation highlight that true greatness in a ruler includes readiness to relinquish power and pursue self-restraint.
In the Āśramavāsika context, Sahadeva approaches King Yudhiṣṭhira, bows, and observes that the king’s heart is inclined toward departure for an ascetic forest life, treating this intention as auspicious and worthy of gladness.