Shloka 1
Dhṛtarāṣṭra’s Śrāddha Request and Bhīma’s Objection (Āśramavāsika-parva, Adhyāya 17)
ऑपनआक्रा बछ। अं क्जज अष्टादशो< ध्याय: पाण्डवोंका स्त्रियोंसहित निराश लौटना, कुन्तीसहित गान्धारी और धृतराष्ट्र आदिका मार्गमें गंगातटपर निवास करना वैशम्पायन उवाच कुन्त्यास्तु वचन श्रुत्वा पाण्डवा राजसत्तम । व्रीडिता: संन्यवर्तन्त पाउचाल्या सहिता5नघा:,वैशम्पायनजी कहते हैं--नृपश्रेष्ठ कुन्तीकी बात सुनकर निष्पाप पाण्डव बहुत लज्जित हुए और द्रौपदीके साथ वहाँसे लौटने लगे
Vaiśampāyana uvāca | Kuntīyās tu vacanaṃ śrutvā pāṇḍavā rājasattama | vrīḍitāḥ saṃnyavartanta pāñcālyā sahitā anaghāḥ ||
వైశంపాయనుడు పలికెను—ఓ రాజశ్రేష్ఠా! కుంతీ వాక్యాన్ని విని నిష్పాప పాండవులు లజ్జతో కుంగిపోయి, పాంచాలీ (ద్రౌపది)తో కలిసి అక్కడి నుండి తిరిగి మళ్లారు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores dharma expressed as humility and restraint: when an elder (Kuntī) gives morally weighty counsel, even great heroes accept it, feel appropriate shame for overstepping, and withdraw rather than press their own will.
After hearing Kuntī’s words, the Pāṇḍavas—together with Draupadī—become abashed and turn back from their course, marking a shift toward accepting the elders’ chosen path of withdrawal/renunciation.