Shloka 13
Taḍāga-Phala and Vṛkṣāropaṇa
Merit of Ponds and Tree-Planting
भीष्म उवाच एतावदुक्त्वा स तदा तूष्णीमासीदू भृगूत्तम: । अथ सूर्योडददत् तस्मै छत्रोपानहमाशु वै
bhīṣma uvāca | etāvad uktvā sa tadā tūṣṇīm āsīd bhṛgūttamaḥ | atha sūryo dadat tasmai chatropānaham āśu vai |
భీష్ముడు అన్నాడు—రాజా! ఇంత చెప్పి భృగుశ్రేష్ఠుడైన జమదగ్ని ముని మౌనమయ్యాడు. అప్పుడు సూర్యదేవుడు వెంటనే ఆయనకు ఒక ఛత్రం మరియు ఉపానహలు (పాదుకలు) ప్రసాదించాడు.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical idea that divine or royal-like honors (such as a parasol and sandals) are granted in response to a sage’s rightful speech and restraint—after speaking what is necessary, he becomes silent, and appropriate support is provided.
After Jamadagni finishes his statement and falls silent, Sūrya appears in the sequence of events and quickly gives him two practical and honorific items—a parasol and sandals—signaling favor and protection.