Shloka 86
छत्रोपानहदानफलप्रशंसा — Praise of the Merit of Donating Umbrella and Footwear
प्रहष्ट: सम्प्रचिक्षेप सा च प्रत्याजहार तान् । धनुषकी प्रत्यंचाकी टंकारध्वनि और बाणके छूटनेकी सनसनाहटसे जमदग्नि मुनि बहुत प्रसन्न होते थे। अतः वे बार-बार बाण चलाते और रेणुका उन्हें दूरसे उठा-उठाकर लाया करती थीं
praharṣaḥ sampracikṣepa sā ca pratyājahāra tān | dhanuṣkī pratyancākī ṭaṅkāra-dhvaniḥ bāṇa-muktasya ca sanasanāhaṭaḥ jamadagni-muniṃ bahu praharṣayati sma | ataḥ sa punaḥ punaḥ bāṇān amuñcat, reṇukā ca tān dūrataḥ utthāpya-utthāpya ānayatī sma |
ఆనందంతో ఆయన మళ్లీ మళ్లీ బాణాలు సంధించెను; రేణుక వాటిని దూరం నుంచే ఎత్తుకొని తిరిగి తెచ్చెను. ధనుస్సు జ్యా టంకారధ్వని, విడిచిన బాణాల పదునైన సుస్సుమనే శబ్దం జమదగ్ని మునిని ఎంతో సంతోషపెట్టెను. అందుచేత ఆయన పదే పదే శరాలను విడిచెను; రేణుక కూడా వాటిని మళ్లీ మళ్లీ తెచ్చి ఆయనకు అందించెను.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse underscores disciplined practice and the supportive role of attentive service: skill and austerity are sustained when one performs one’s duty steadily, and when family members contribute responsibly to a shared way of life.
Jamadagni repeatedly shoots arrows, enjoying the sound of the bowstring and the arrows’ flight; Renuka repeatedly retrieves and returns the arrows from a distance, enabling his continued practice.