Shloka 46
Chatra–Upānah Dāna: Origin Narrative
Jamadagni–Reṇukā–Sūrya Saṃvāda
जिसने आपके कमलोंका अपहरण किया हो, वह सम्पूर्ण वेदोंका अध्ययन करे। पुण्यात्मा और धार्मिक हो, तथा मृत्युके पश्चात् वह ब्रह्माजीके लोकमें जाय ।। अगस्त्य उवाच आशीवव॑ददस्त्वया प्रोक्त: शपथो बलसूदन । दीयतां पुष्करं महा[मेष धर्म: सनातन:,अगस्त्यने कहा--बलसूदन! आपने जो शपथ की है, वह तो आशीर्वादस्वरूप है। अतः आपने ही मेरे कमल लिये हैं, कृपया उन्हें मुझे दे दीजिये। यही सनातन धर्म है
agastya uvāca | āśīrvādād astvayā proktaḥ śapatho balasūdana | dīyatāṃ puṣkaraṃ mahāmeṣa dharmaḥ sanātanaḥ ||
అగస్త్యుడు పలికెను— ఓ బలసూదన! నీవు పలికిన శపథము నిజముగా ఆశీర్వాదస్వరూపమే. అందుచేత నా పుష్కరములను (కమలములను) నీవే అపహరించితివి; దయచేసి వాటిని నాకు తిరిగి ఇవ్వుము. ఇదే సనాతన ధర్మము—సత్యము మరియు పరస్వాన్ని యథావిధిగా తిరిగి అప్పగించుట.
अगस्त्य उवाच
Educational Q&A
A vow or oath should uphold dharma: truthfulness, accountability, and the rightful return of what is taken. Agastya reframes the spoken ‘oath’ as a blessing that compels ethical restitution.
Agastya addresses Balasūdana (Kṛṣṇa), stating that the vow just spoken functions like a benediction; on that basis he concludes Kṛṣṇa has taken his lotus(-flowers) and asks him to return them, calling this conduct ‘sanātana dharma’.