Shloka 114
Puṣkara-Śapatha Itihāsa (Agastya–Indra Dispute at the Tīrthas) | पुष्कर-शपथ-आख्यानम्
अत्रि बोले--जो मृणालकी चोरी करता हो उसे गायको लात मारने, सूर्यकी ओर मुँह करके पेशाब करने और अनध्यायके समय अध्ययन करनेका पाप लगे ।।
Vasiṣṭha uvāca: anadhyāye paṭhel loke śunaḥ saḥ parikarṣatu | parivrāṭ kāmavṛttas tu bisastainyaṃ karoti yaḥ ||
వసిష్ఠుడు అన్నాడు—“నిషిద్ధ కాలంలో వేదపఠనం చేసే వాడు, లోకంలో కుక్కలు లాగుతూ తీసుకెళ్లినట్లైన ఘోర దోషాన్ని పొందుతాడు. అలాగే పరివ్రాజకుడై ఉండి కూడా కోరికల వశంగా ప్రవర్తించే వాడు—అతడూ మృణాళ-చోరీ పాపాన్ని చేస్తాడు।”
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
That dharma includes strict discipline in sacred learning and integrity in renunciation: studying the Veda at forbidden times (anadhyāya) and living as a desire-driven ‘renunciant’ are treated as serious moral violations, comparable to theft.
In Anuśāsana Parva’s didactic setting, Vasiṣṭha delivers a moral-legal judgment: he states the demerit attached to reciting during anadhyāya and condemns a wandering ascetic who behaves licentiously, declaring such conduct tantamount to stealing lotus-stalk fibres (bisa).