Shloka 5
प्रतिग्रहभेदः — The Distinction between Giving and Accepting
Vṛṣādarbhī–Saptarṣi Dialogue
दत्तात्रेयस्य पुत्रो5भून्िमि्नाम तपोधन: । निमेश्चाप्पभवत् पुत्र: श्रीमान्नाम श्रिया वृत:,दत्तात्रेयके पुत्र निमि हुए, जो बड़े तपस्वी थे। निमिके भी एक पुत्र हुआ, जिसका नाम था श्रीमान। वह बड़ा कान्तिमान् था
Dattātreyasya putro 'bhūn Nimir nāma tapodhanaḥ | Nimeś cāpy abhavat putraḥ Śrīmān nāma śriyā vṛtaḥ ||
భీష్ముడు పలికెను—దత్తాత్రేయునికి ‘నిమి’ అనే కుమారుడు జన్మించెను; అతడు తపోధనుడు. నిమికీ ‘శ్రీమాన్’ అనే కుమారుడు కలిగెను; అతడు శ్రీయు కాంతియు కలవాడు.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a dharmic ideal through lineage: spiritual wealth (tapas) and worldly prosperity (śrī) are both presented as virtues when grounded in righteous conduct, suggesting that inner discipline can harmonize with outward flourishing.
Bhīṣma continues a genealogical account, stating that Dattātreya’s son was Nimi, renowned for austerity, and that Nimi’s son was Śrīmān, distinguished by prosperity and radiance.