Shloka 51
Śrāddha-Kalpa: Pitṛ-Pūjā and Tithi-Phala (श्राद्धकल्पः पितृपूजा च तिथिफलम्)
“इसीलिये देवता, गन्धर्व, नाग, राक्षस, मनुष्य और पिशाच--ये सब प्रयत्नपूर्वक सुवर्ण धारण करते हैं ।। मुकुटैरज़रदयुतैरलंकारै: पृथग्विधै: । सुवर्णविकृतैस्तत्र विराजन्ते भृगूत्तम
isīliye devatā, gandharva, nāga, rākṣasa, manuṣya aura piśāca—ye saba prayatnapūrvaka suvarṇa dhāraṇa karate haiṃ. mukuṭair ajaradyutair alaṅkāraiḥ pṛthagvidhaiḥ | suvarṇavikṛtais tatra virājante bhṛgūttama ||
భీష్ముడు పలికెను—అందుచేత దేవతలు, గంధర్వులు, నాగులు, రాక్షసులు, మనుష్యులు, పిశాచులు—ఇవన్నీ యత్నపూర్వకంగా స్వర్ణాన్ని ధరిస్తారు. అజర కాంతిగల కిరీటాలతోను, స్వర్ణంతో నిర్మితమైన నానావిధ ఆభరణాలతోను అలంకృతులై వారు అక్కడ ప్రకాశిస్తారు, ఓ భృగుశ్రేష్ఠా।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Gold is presented as a universally recognized marker of splendor and auspicious prestige across many classes of beings; the implied ethical point is that visible excellence and honor are culturally associated with radiant, well-ordered adornment, when pursued intentionally and appropriately.
Bhishma, instructing a Bhṛgu-descendant, explains why many beings—divine, semi-divine, human, and otherworldly—wear gold: they appear resplendent with unfadingly radiant crowns and diverse gold ornaments.