Shloka 20
Chapter 85: Suvarṇasya Janma ca Pradāna-Phalam
The Origin of Gold and the Merit of Gifting
महाभागा भवत्यो वै शरण्या: शरणागताम् । परित्रायन्तु मां नित्यं भजमानामनिन्दिताम्,तुम महान् सौभाग्यशालिनी और सबको शरण देनेवाली हो। मैं भी तुम्हारी शरणमें आयी हूँ। तुम्हारी भक्त हूँ। मुझमें कोई दोष भी नहीं है; अतः तुम मेरी रक्षा करो--मुझे अपना लो
mahābhāgā bhavatyō vai śaraṇyāḥ śaraṇāgatām | paritrāyantu māṃ nityaṃ bhajamānām aninditām ||
ఓ మహాభాగ్యవతులైన దేవతలారా! శరణాగతులకు మీరు నిజమైన ఆశ్రయం. నేను మీ శరణు వచ్చాను, మిమ్మల్ని భజిస్తున్నాను, నిందలేనిదిని; కావున నిత్యం నన్ను రక్షించి నన్ను స్వీకరించండి.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes śaraṇāgati (seeking refuge): those who are truly ‘śaraṇya’—worthy protectors—are ethically bound to protect a sincere, blameless devotee who approaches them with humility and devotion.
Bhīṣma voices a formal plea for protection, addressing revered female protectors (implied divine or venerable ladies) as the refuge of supplicants, declaring his/her devotion and blamelessness, and asking to be accepted and safeguarded.