Shloka 37
Chapter 84: Brahmā’s Counsel on Tāraka, the Search for Agni, and the Genesis of Skanda
Kārttikeya
येन देवा: पवित्रेण भुज्जते लोकमुत्तमम् । यत् पवित्र पवित्राणां तद् घृतं शिरसा वहेत्
yena devāḥ pavitreṇa bhuñjate lokam uttamam | yat pavitra pavitrāṇāṁ tad ghṛtaṁ śirasā vahet |
వ్యాసుడు పలికెను— ఏ పవిత్ర ద్రవ్యముచేత దేవతలు ఉత్తమ లోకములను భుజించి పోషించుచున్నారు, మరియు పవిత్రములలో అత్యంత పవిత్రమైనది ఏదో— ఆ ఘృతమును భక్తితో శిరస్సుపై ధరించవలెను.
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse elevates ghṛta (ghee) as a supremely purifying, sacred substance central to divine worship and yajña; it recommends honoring it with the highest bodily reverence (bearing it on the head), underscoring respect for ritual purity and the means by which dharma is sustained.
Vyāsa is speaking in a didactic context, praising the sanctity and purificatory power of ghee—linked with the gods’ enjoyment of offerings and the maintenance of higher realms—and prescribing a gesture of veneration toward it.