Shloka 1
Suvarṇa-janma and Dakṣiṇā-Māhātmya
Origin and Supremacy of Gold as Ritual Fee
अप-#-रा+ अशीतितमो< ध्याय: गौओं तथा गोदानकी महिमा वसिष्ठ उवाच घृतक्षीरप्रदा गावो घृतयोन्यो घृतोद्धवा: । घृतनद्यो घृतावर्तास्ता मे सनन््तु सदा गृहे,वसिष्ठजी कहते हैं--राजन्! मनुष्यको चाहिये कि सदा सबेरे और सायंकाल आचमन करके इस प्रकार जप करे--“'घी और दूध देनेवाली, घीकी उत्पत्तिका स्थान, घीको प्रकट करनेवाली, घीकी नदी तथा घीकी भवँररूप गौएँ मेरे घरमें सदा निवास करें। गौका घी मेरे हृदयमें सदा स्थित रहे। घी मेरी नाभिमें प्रतिष्ठित हो। घी मेरे सम्पूर्ण अंगोंमें व्याप्त रहे और घी मेरे मनमें स्थित हो। गौएँ मेरे आगे रहें। गौंएँ मेरे पीछे भी रहें। गौएँ मेरे चारों ओर रहें और मैं गौओंके बीचमें निवास करूँ।” इस प्रकार प्रतिदिन जप करनेवाला मनुष्य दिनभरमें जो पाप करता है, उससे छुटकारा पा जाता है
Vasiṣṭha uvāca: ghṛtakṣīrapradā gāvo ghṛtayonyo ghṛtoddhavāḥ | ghṛtanadyo ghṛtāvartās tā me santu sadā gṛhe ||
వసిష్ఠుడు పలికెను—రాజా! నెయ్యి, పాలు ప్రసాదించు గోవులు; నెయ్యికి మూలమైనవి, నెయ్యిని ప్రదర్శించువి; నెయ్యి నదులవలె, నెయ్యి భ్రమరాలవలె ఉన్న ఆ గోవులు నా గృహమందు నిత్యము నివసించుగాక.
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
The verse frames cows and their products (milk and ghee) as sacred supports of dharmic household life; invoking their presence symbolizes nourishment, purity, and auspicious prosperity, aligning daily living with ethical and ritual cleanliness.
Sage Vasiṣṭha begins an instruction on the greatness of cows and cow-gifts (go-dāna), introducing a recitative blessing that a person may utter daily, praying that cows—metaphorically described as rivers of ghee—remain ever present in one’s home.