Shloka 27
Brāhmaṇa-vandana: Criteria for Veneration, Disciplined Speech, and Protective Kingship (अनुशासनपर्व, अध्याय ८)
भूय: स्यादुभयं दत्तं ब्राह्मणाद् यदकोपनात् । कुर्यादुभयत: शेषं दत्तशेषं न शेषयेत्,क्रोधरहित--क्षमाशील ब्राह्मणको पाकर क्षत्रियकी ओरसे अधिक मात्रामें प्रयुक्त किये गये तप और तेज आगपर रूईके ढेरके समान तत्काल नष्ट हो जाते हैं। यदि दोनों ओरसे एक-दूसरेपर तेज और तपका प्रयोग हो तो उनका सर्वथा नाश नहीं होता; परंतु क्षमाशील ब्राह्मणके द्वारा खण्डित होनेसे बचा हुआ क्षत्रियका तेज किसी तेजस्वी ब्राह्मणपर प्रयुक्त हो तो वह उससे प्रतिहत होकर सर्वथा नष्ट हो जाता है, थोड़ा-सा भी शेष नहीं रह जाता
bhūyaḥ syād ubhayaṁ dattaṁ brāhmaṇād yad akopanāt | kuryād ubhayataḥ śeṣaṁ dattaśeṣaṁ na śeṣayet ||
భీష్ముడు పలికెను—“మళ్లీ విను: కోపరహితుడైన బ్రాహ్మణుని నుండి వెలువడే శక్తి ద్విగుణ ఫలప్రదమవుతుంది. రెండు వైపులా తేజస్సు, తపోబలం ప్రయోగించబడితే కొంత మిగులు ఉండవచ్చు; కానీ క్షమాశీల బ్రాహ్మణుడు అడ్డుకున్న తరువాత మిగిలిన క్షత్రియ-తేజస్సు—అది నిజమైన తేజస్వి బ్రాహ్మణునిపై ప్రయోగిస్తే, ప్రతిఘాతమై పూర్తిగా నశిస్తుంది; రవ్వంత కూడా మిగలదు.”
भीष्म उवाच