Shloka 18
Go-dāna-stuti and Ghṛta-Japa
Praise of cow-gift and ghee-centered recitation
गोद: शीली निर्भयश्चार्थदाता न स्याद् दुःखी वसुदाता च कामम् | उषस्योढा भारते यश्न विद्वान् विख्यातास्ते वैष्णवाश्रषन्द्रलोका:,'साक्षात् गौका दान करनेवाला शीलवान् और उसका मूल्य देनेवाला निर्भय होता है तथा गौकी जगह इच्छानुसार सुवर्ण दान करनेवाला मनुष्य कभी दु:खमें नहीं पड़ता है। जो प्रातः:काल उठकर नैत्यिक नियमोंका अनुष्ठान करनेवाला और महाभारतका विद्वान है तथा जो विख्यात वैष्णव हैं, वे सब चन्द्रलोकमें जाते हैं
Bhīṣma uvāca—
Godaḥ śīlī nirbhayaś cārthadātā na syād duḥkhī vasudātā ca kāmam | uṣasy uṭhā Bhārate yaś ca vidvān vikhyātās te vaiṣṇavāś candralokāḥ ||
భీష్ముడు పలికెను—ప్రత్యక్షంగా గోవును దానం చేసేవాడు శీలవంతుడు; దాని యథోచిత విలువ చెల్లించేవాడు నిర్భయుడు. గోవు స్థానంలో తన సామర్థ్యానుసారం స్వర్ణం దానం చేసేవాడు ఎప్పుడూ దుఃఖంలో పడడు. ఉదయాన్నే లేచి నిత్యకర్మలను ఆచరించేవారు, మహాభారతంలో పండితులు, మరియు ఖ్యాతిగాంచిన వైష్ణవులు—అందరూ చంద్రలోకాన్ని పొందుతారు.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Charity aligned with dharma—especially cow-gift or its fair equivalent—brings merit and freedom from sorrow; disciplined daily conduct and Vaiṣṇava devotion elevate one’s spiritual destiny (here, Candraloka).
In Bhīṣma’s instruction on dharma (Anuśāsana Parva), he praises the merit of go-dāna and acceptable substitution by gold, then links moral discipline (rising at dawn, daily rites), scriptural learning (knowledge of the Bhārata), and devotion to Viṣṇu with attainment of a heavenly realm.